معنی‌دار نشده است. بنابراین فرض همسانی واریانس‌های این نمره‌ها برقرار بود و استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیری این داده‌ها بلامانع است. با توجه به برابری حجم گروه‌ها، می‌توان عدم همگنی فراخنای فضایی مستقیم را نیز نادیده گرفت. یافته‌های این تحلیل در جدول 14-4 آمده است.

جدول 14-4: نتایج تحلیل واریانس چند متغیری تفاوت کلی حافظه فعال در سه گروه
منبع اثر
آماره ملاک
ارزش آماره
نسبت F
df فرضیه
df خطا
معناداری
گروه
پیلائی
294/0
94/4
6
172
001/0

ویلکز
721/0
04/5
6
170
001/0

هتلینگ
367/0
13/5
6
168
001/0
جدول شماره 14-4، نشان میدهد هر سه شاخص آماره ملاک آزمون در مورد تفاوت سه گروه از نظر متغیرهای مورد مطالعه در سطح 001/0 معنی‌دار شده است. این یافته به این معناست که گروه‌ها حداقل در یکی از متغیرها تفاوت معناداری دارند. جدول 15-4 جزئیات تفاوت‌ها را نشان می‌دهد:
جدول 15-4: نتایج تحلیل واریانس چند متغیری تفاوت سه گروه در حافظه فعال
متغیر وابسته
مجموع مجذورات
درجه آزادی
میانگین مجذورات
F
معنی‌داری
فراخنای فضایی مستقیم
16/28
2
08/14
41/4
015/0
فراخنای فضایی معکوس
80/27
2
90/13
13/3
048/0
کل فراخنای فضایی
82/96
2
41/48
22/4
018/0
حافظه واجی
69/92
2
34/46
38/10
001/0
نمره کل حافظه فعال
96/314
2
48/157
85/7
001/0
اطلاعات جدول 15-4 نشان می‌دهد که گروه‌ها در همهی متغیرها تفاوت معناداری از هم دارند. برای مشخص شدن این موضوع که تفاوت‌ها بین کدام گروه‌ها است از آزمون تعقیبی بون‌فرونی استفاده شد که نتایج آن در جدول 16-4 ارایه شده است:

جدول 16-4: مقایسه زوجی گروه‌ها در آزمون حافظه فعال
متغیر
گروه مرجع
گروه مقایسه
اختلاف میانگین
خطای معیار
معنی‌داری
فراخنای فضایی مستقیم
بهنجار
مبتلا به لکنت
13/1
461/0
048/0

اضطراب اجتماعی
23/1
461/0
027/0

مبتلا به لکنت
اضطراب اجتماعی
10/0
461/0
1
فراخنای فضایی معکوس
بهنجار
مبتلا به لکنت
30/0
544/0
1

اضطراب اجتماعی
30/1
544/0
057/0

مبتلا به لکنت
اضطراب اجتماعی
1
544/0
208/0
کل فراخنای فضایی
بهنجار
مبتلا به لکنت
43/1
875/0
315/0

اضطراب اجتماعی
53/2
875/0
014/0

مبتلا به لکنت
اضطراب اجتماعی
10/1
875/0
636/0
حافظه واجی
بهنجار
مبتلا به لکنت
47/2
546/0
001/0

اضطراب اجتماعی
50/1
546/0
022/0

مبتلا به لکنت
اضطراب اجتماعی
97/0-
546/0
240/0
نمره کل حافظه فعال
بهنجار
مبتلا به لکنت
90/3
16/1
003/0

اضطراب اجتماعی
03/4
16/1
002/0

مبتلا به لکنت
اضطراب اجتماعی
13/0
16/1
1
براساس اطلاعات جدول شماره 16-4، در فراخنای فضایی مستقیم، میانگین گروه بهنجار به شکل معناداری بالاتر از دو گروه دیگر است ولی بین دو گروه مبتلا به لکنت و مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی تفاوت معناداری وجود ندارد؛ در فراخنای فضایی معکوس تفاوت معناداری بین گروه‌ها وجود ندارد؛ در نمره کل فراخنای فضایی تنها میانگین گروه بهنجار به شکل معناداری بالاتر از گروه مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی است؛ در حافظه واجی میانگین گروه بهنجار به شکل معناداری بالاتر از دو گروه دیگر است ولی بین دو گروه مبتلا به لکنت و مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی تفاوت معناداری وجود ندارد؛ در نهایت اینکه مطابق با فرضیهی پژوهش، در نمرهی کل حافظه فعال نیز میانگین گروه بهنجار به شکل معناداری بالاتر از دو گروه دیگر است؛ ولی برخلاف فرضیهی پژوهش، بین دو گروه مبتلا به لکنت و مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی تفاوت معناداری وجود ندارد.
فرضیهی سوم: توجه متمرکز برخود بزرگسالان مبتلا به لکنت، متفاوت از بیماران مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی است.
جدول 17-4: آزمون کلموگروف- اسمیرنوف جهت بررسی نرمال بودن توزیع نمرات توجه متمرکز درونی
متغیر
تعداد
آماره Z آزمون K-S
معنی‌داری
نتیجه
توجه متمرکز درونی
90
770/0
594/0
نرمال
نتایج جدول فوق نشان می‌دهد که مفروضه نرمال بودن داده‌ها برقرار است.
جدول 18-4: نتایج آزمون لون برای بررسی برابری واریانس‌ گروه‌ها‌ در توجه متمرکز درونی
متغیر
نسبت F
درجه آزادی صورت
درجه آزادی مخرج
معناداری
توجه متمرکز درونی
873/0
2
87
421/0
مطابق اطلاعات جدول 18-4، آزمون لون فرض برابری واریانس‌ گروه‌ها را نشان می‌دهد، زیرا نسبت F مشاهده شده معنی‌دار نشده است. بنابراین فرض همسانی واریانس‌های این نمره‌ برقرار بود و استفاده از تحلیل واریانس این داده‌ها بلامانع است. یافته‌های این تحلیل در جدول 19-4 آمده است.
جدول 19-4: خلاصه نتایج تحلیل واریانس یک‌راهه توجه متمرکز درونی در بین گروهها
معنی‌داری
نسبت F
df
مجموع مجذورات
منبع واریانس
متغیر
001/0
23/10
2
20/166
بین گروهی
توجه متمرکز درونی

87
70/706
درون‌گروهی

89
90/872
کل

جدول 19-4، نشان می‌دهد که بین گروه‌های سه‌گانه در توجه متمرکز درونی تفاوت معناداری در سطح 001/0 وجود دارد. جهت مقایسه زوجی گروه‌ها از آزمون تعقیبی توکی استفاده شد که نتایج آن در جدول 20-4 ارایه شده است:
جدول 20-4: مقایسه زوج
ی گروه‌ها در آزمون توجه متمرکز درونی
متغیر
گروه مرجع
گروه مقایسه
اختلاف میانگین
خطای معیار
معنی‌داری
توجه متمرکز درونی
بهنجار
مبتلا به لکنت
50/0-
735/0
776/0

اضطراب اجتماعی
10/3-
735/0
001/0

مبتلا به لکنت
اضطراب اجتماعی
60/2-
735/0
002/0
براساس اطلاعات جدول 20-4، گروه مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی، در توجه متمرکز درونی به شکل معناداری از دو گروه بهنجار و مبتلا به لکنت بالاتر است و بین دو گروه بهنجار و مبتلا به لکنت تفاوت معناداری وجود ندارد. در نتیجه توجه متمرکز برخود بزرگسالان مبتلا به لکنت نسبت به بیماران مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی متفاوت است ولی نسبت به افراد بهنجار تفاوتی ندارد. بنابرین بخشی از فرضیهی تحقیق، تائید و بخش دیگر آن رد میشود.
فرضیهی چهارم: توجه مداوم بزرگسالان مبتلا به لکنت، متفاوت از بیماران مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی است.
جدول 21-4: توزیع فراوانی پاسخ‌های خطای آزمودنی‌های گروه‌های سه‌گانه در آزمون توجه مداوم
گروه
فراوانی مشاهده شده
فراوانی مورد انتظار
گروه بهنجار
13
15
گروه مبتلا به لکنت
21
15
گروه اضطراب اجتماعی
11
15
کل پاسخ‌ها
45

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   دانلود پایان نامه ارشد درموردتعارض نقش، زنان شاغل، درمان راه حل محور

جدول 22-4: نتایج آزمون خی2 برای مقایسه کلی سه گروه در خطاها
آماره
ارزش
درجه آزادی
معناداری
خی 2
47/7
2
024/0
جدول 22-4، نشان میدهد که در میزان خطای سه گروه تفاوت معناداری وجود دارد، به این ترتیب که فراوانی پاسخ‌های خطای گروه مبتلا به لکنت، به شکل معناداری بالاتر از پاسخ‌های خطای دو گروه دیگر است، ولی بین خطاهای دو گروه بهنجار و مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی تفاوت معناداری وجود ندارد. این نتایج در جدول 23-4 ارایه شده است. بنابرین فرضیهی تحقیق تائید میشود بطوریکه توجه مداوم بزرگسالان مبتلا به لکنت، متفاوت از بیماران مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی و افراد بهنجار است.
جدول 23-4: نتایج آزمون خی2 برای مقایسه زوجی گروه‌ها
طبقات
ارزش خی 2
درجه آزادی
معناداری
گروه بهنجار و مبتلا به لکنت
34/4
1
037/0
گروه بهنجار و اضطراب اجتماعی
278/0
1
598/0
گروه اضطراب اجتماعی و مبتلا به لکنت
70/6
1
010/0

فصل پنجم: بحث، نتیجه‌گیری و پیشنهاد‌ها

۵-1. نتیجه‌گیری
راهبردهای نظم جویی شناختی هیجان، لکنت و اختلال اضطراب اجتماعی:
یافتههای پژوهش حاضر نشان داد که میانگین راهبردهای مثبت گروه بهنجار از دو گروه دیگر بالاتر است و میانگین راهبردهای ناسازگار گروه مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی بالاتر از دو گروه دیگر است. با اینحال راهبردهای نظم جویی شناختی هیجان بزرگسالان مبتلا به لکنت، با بیماران مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی و افراد بهنجار تفاوت معناداری نداشت.
این نتایج، همسو با مدل ارتباطی-هیجانی لکنت که کنتر و همکاران (2006)، ارائه میکنند، میباشد. گرچه این مدل پیشبینی میکند که واکنش هیجانی و تنظیم آن، بین افراد مبتلا به لکنت و بدون لکنت تفاوت دارد و یکی از یافتههای پژوهش حاضر این است که گروه دارای لکنت از نظر راهبردهای نظم جویی شناختی هیجان با گروه بهنجار تفاوت ندارد و بنابرین در ظاهر، یافتههای پژوهش حاضر همسو با این مدل نیست ولی از آنجا که یافتههای گذشته دربارهی رابطهی لکنت و اضطراب، متمرکز بر اضطراب اجتماعی است و ویژگی کلیدی اختلال اضطراب اجتماعی، شکست در تنظیم هیجان و واکنش بالای هیجانی است (به نقل از گلدین و همکاران، 2009) و از طرفی یافتهی دیگر پژوهش حاضر مبنی بر این است که بین راهبردهای گروه مبتلا به لکنت با گروه مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی تفاوتی نیست، بنابرین احتمالا بین واکنش هیجانی و تنظیم هیجان آنها نیز تقریبا تفاوتی نیست؛ یعنی افراد مبتلا به لکنت نیز نسبتا از بدتنظیمی هیجان و واکنش هیجان بالایی برخوردارند. در نتیجه، نتایج پژوهش حاضر به نفع این مدل و تحقیقات تجربی حمایت کنندهی آن شامل تحقیقات کاراس و همکاران (2006)، آرنولد و همکاران (2011) و والدن و همکاران (2012) است.
بدین طریق نتایج پژوهش حاضر میتواند با یافتههای تحقیقی زارع و سلگی (1391)، سامانی و صادقی (1389)، دنیس (2007) و گارنفسکی و همکاران (2002)، همخوانی داشته باشد. بهطوریکه همگی بیانگر این حقیقتاند که راهبردهای ناسازگار نظم جویی شناختی هیجان نظیر نشخوارگری، خود سرزنشگری و فاجعهنمایی بطور مثبت با جنبه های آسیب شناختی همبسته هستند، ولی در راهبردهای سازگار نظیر ارزیابی مجدد مثبت، این همبستگی منفی است. گرچه عدم تفاوتی که بین راهبردهای نظم جویی شناختی هیجان گروه مبتلا به لکنت و گروه بهنجار، دیده شد، تکرار این پژوهش را خاطر نشان میسازد. ولی عدم تفاوت دیده شده بین گروه مبتلا به لکنت و گروه مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی، حمایت کننده و تائید کنندهی خوبی برای تحقیقات اشاره شده و نیز نظر لاچسینگر و آرنولد (1965)، رابینسون (1964)، بلومل (1957)، ویک (1970) و بوم (1958) است که بر این باورند که بی ثباتی در سیستم عصبی بعنوان عامل پیشبینی کنندهی لکنت است و تاثیرات محیطی را برای بیان علت افزودهی آن در نظر گرفتهاند (ریلی، 1979). همچنین همسو است با دلایلی که ال وراچ و راپی (2013) برای امکان ارتباط لکنت با اختلال اضطراب اجتماعی مطرح میکنند.

حافظهی فعال، لکنت و اختلال اضطراب اجتماعی:
یافتههای پژوهش حاضر نشان داد که میانگین حافظهی واجی گروه مبتلا به لکنت کمتر از گروه مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی است و این اختلاف معنادار بود.
میانگین حافظهی کلی فضایی، حافظهی واجی و حافظه فعال گروه بهنجار، بالاتر از گروه مبتلا به لکنت شد و در این میان حافظهی واجی و حافظهی فعال گروه مبتلا به لکنت، نسبت به گروه بهنجار تفاوت معناداری داشت.
اختلاف میانگین حافظهی کلی فضایی دو گروه مبتلا به لکنت و مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی نسبت به دو گروه بهنجار و مبتلا به لکنت، کمتر است. بنابرین حافظهی کلی فضایی گروه مبتلا به لکنت، مشابه تر است به گروه مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی تا به گروه بهنجار. این یافته که برعکس حافظهی واجی، در حافظهی کلی فضایی گروه مبتلا به لکنت با افراد بهنجار تفاوتی مشاهده نشد، همسو با یافتهی مرادی، چراغی و فراهانی (1387) مبنی بر این است که اضطراب، عملکرد و کارآمدی پردازش را در تکلیف کلامی بیشتر از تکلیف دیداری کاهش میدهد. حمایت تحقیقاتی برای این یافتهی پژوهش حاضر که حافظهی واجی بزرگسالان مبتلا به لکنت نسبت به افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی و افراد بهنجار متفاوت و ضعیفتر است، در مدلهای مختلفی از جمله فرضیهی ترمیم پنهان لکنت که نقش واجشناسی و پردازش واجی را در علت شناسی لکنت مورد توجه قرار دادهاند (هاول، یانگ و

دسته‌ها: پایان نامه ها

دیدگاهتان را بنویسید