هرچه بیشتر با افراد در مورد مشکلات شون حرف می زنم، بیشتر می فهمم که همه ما به یه جور دچار نارضایتی از زندگی هستیم. راستش رو بخواهید خود من هم همین مشکل رو دارم و مطمئنم خیلیای دیگر هم مثل من هستن. نارضایتی از زندگی معمولا به یکی از شکلای زیر خود رو نشون می ده:

  • همیشه دوست داریم بهتر و بهتر باشیم، بیشتر کار کنیم، بهره وری بالاتر یا تمرکز بیشتری داشته باشیم؛
  • موقع صحبت کردن در جمع به خودمون شک داریم و حس می کنیم حرف هامون باارزش نیستن و واسه کسی اهمیت ندارن؛
  • از بعضی ویژگیای خود مثل اندام مون، قیافه مون، سهل انگاری هامون، امروزوفردا کردن مون یا خشم مون در مورد همسر یا والدین مون ناراضی و ناراحتیم؛
  • همیشه می خواهیم از اون چیزی که هستیم، بهتر باشیم.

این وضعیتِ هر روزِ ماست. هربار که کسی از ما تعریف می کنه، حس می کنیم حرف هاش خیلی جدی نیس چراکه تو ذهن مون خود رو شایسته تعریف و تعریف نمی دونیم. نارضایتی از زندگی به شکلای مختلفی ما رو تحت اثر قرار می ده؛ شاید نتونیم خوب با بقیه دوست شیم، نتونیم در جمع صحبت کنیم، نتونیم شریک زندگی خود رو پیدا کنیم یا حتی نتونیم کاری رو که عاشقش هستیم، دنبال کنیم چراکه از خودمون ناراضی هستیم و واسه فرار از این مشکلات، سعی می کنیم خود رو با غذا خوردن، خریدهای غیرضروری و بیمارگونه، سیگار و … آرامش بدیم. نارضایتی ریشه ی تموم مشکلات ماست.

آرامش

اما چه جوری می تونیم این مشکل اساسی رو حل کنیم؟

قبل اینکه به حل مشکل بدم، باید بگم که ما واسه بهبود زندگی مون به این نارضایتی احتیاج داریم.

نارضایتی به اندازه انگیزه

من فکر می کنم ما بیشتر به این خاطر انگیزه بهترشدن پیدا می کنیم که از خودمون ناراضی هستیم و این چیز بدی نیس، چراکه به ایجاد شرایط بهتر امید داریم.

اما توجه کنین:

  • وقتی از خودمون ناراضی باشیم حتی اگه کار خوبی بکنیم بازم خوشحال نیستیم و پس پاداش خود رو دریافت نمی کنیم؛
  • ما معمولا از حس بدی که نسبت به خودمون داریم، فرار می کنیم و به سهل انگاری و امروزوفردا کردن روی میاریم و همه اینا مانع سعی ما می شن. تا زمانی که از خودمون راضی نباشیم، نمی تونیم مشکلات مون رو حل کنیم؛
  • وقتی از خودمون ناراضی هستیم، نمی تونیم با بقیه هم رابطه برقرار کنیم چراکه فکر می کنیم به اندازه کافی خوب نیستیم و واسه همین در برخورد با بقیه مضطرب میشیم؛
  • حتی وقتی شرایط خود و زندگی مون رو بهبود می بخشیم، حس نارضایتی از خودمون بازم هست. پس سعی می کنیم بیشتر سعی کنیم اما بازم ناراضی هستیم. طبق تجربه شخصی من، این نارضایتی هیچوقت از بین نخواد رفت مگه اینکه واسه رویارویی با اون آماده شیم.
  • طی این دوره بحرانی که با کمک نارضایتی از خودمون واسه بهترشدن سعی می کنیم، اصلا خودمون رو دوست نداریم و این واقعیت تلخیه؛
این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   درمان جوش با ۲۲ روشی که مثل آب روی آتیش می موند 

حال امکان داره زندگی خود رو بهتر کنیم بدون اونکه از خودمون ناراضی باشیم؟ من فهمیدم که جواب این سوال مثبته.

شما می تونین ورزش کنین و تغذیه ی سالم داشته باشین، نه به خاطر این که از اندام تون راضی نیستین و می خواید مثل سوپرمُدلا باشین، بلکه به خاطر این که خودتون رو دوست دارین و می خواید الهام بخش خونواده تون باشین. شما می تونین با ورزش کردن الگویی واسه دور و بریا تون باشین تا اونا هم به شما بپیوندند. می تونین بیشتر کتاب بخونین و مراقبه کنین نه به این خاطر که از خود ناراضی هستین بلکه به خاطر این که خودتون و بقیه رو عاشقانه دوست دارین.

خونواده

اگه خودتون رو دوست داشته باشین، با احتمال بیشتری این کارا رو انجام میدید.

چه جوری با نارضایتی از زندگی کنار بیاییم؟

با این حس نارضایتی که به ما می گه به اندازه کافی خوب نیستیم، چیکار باید بکنیم؟

این احساسات فرصتای بزرگی در اختیارمون می ذارن تا خود رو بهتر بشناسیم و یاد بگیریم که چه جوری با خودمون دوست باشیم.

  • هروقت این احساس به سراغ تون اومد لحظه ای درنگ کنین و با خود فکر کنین.
  • به جای اینکه از این حس فرار کنین کنارش بمونین و سعی کنین اونو قبول کنین.
  • با تموم وجود با این احساس خود رابطه برقرار کنین و اونو درک کنین. ایجاد رابطه با این رنج، آزادی بخشه.
  • یادتون نرود که این رنج نشونه داشتن قلبی مهربون و بامحبته. اگه قلب مهربانی نداشته باشیم، خوب یا بد بودن خیلی واسه مون اهمیت نداره. همونجوریکه در قرآن کریم هم اومده: با هر سختی ، آسانیه. پشت تپه های بلندِ سختی و سختی دشت زیبایی مخفی، فقط کافیه از تپه بالا بریم. نباید فرار کنیم، باید بمونیم تا این دشت قشنگ رو ببینیم.
  • به آینه نگاه کنین، به خودتون لبخند بزنین و سعی کنین بدون هیچ قید وشرطی خودتون رو دوست داشته باشین.

درسته که این کار آسون نیس و همه مشکلات ما رو خیلی راحت حل نمی کنه، اما این جور می تونیم کم کم با خودمون دوست شیم و زندگی مون رو تغییر بدیم.

پیشنهاد می کنم هروقت از خودتون انتقاد کردین یا به خودتون شک کردین و از خودتون ناراضی بودین، یا اگه کسی با شما بدرفتاری کرد، این روش رو تمرین کنین. با احساس تون روبه رو شید و بی قیدوشرط اونو قبول کنین.

اگه واقعا می خواید تغییر کنین، بهتره هرشب از رفتارهایتان یادداشت ورداری کنین و چیزی که رو که طی روز انجام دادین و چیزی که رو که می تونین بکنین، مرور کنین.

در آخر فکر می کنم حتما میدونید که «عشق به خود» نیرومندتر از «نارضایتی از خود» است. امیدوارم اونقدر رفاقتی با خود برقرار کنین که آثارش همیشه و در تموم ارتباطات هاتون مشخص بشه.

برگرفته از : zenhabits.net

 


دسته‌ها: آموزشی